Spółka ElectroMobility Poland (EMP) oficjalnie ogłosiła koniec Izery oraz nowe partnerstwo z tajwańskim koncernem Hon Hai Technology Group (Foxconn). Co dokładnie się zmieniło i dlaczego teraz sama produkcja auta może być tak naprawdę tylko marginesem dla prawdziwego biznesu, jaki planuje EMP dzięki platformie Mobility in Harmony?
Co trzeba wiedzieć?
- Nowe partnerstwo technologiczne (MoU): 7 maja 2026 r. ElectroMobility Poland podpisało porozumienie o negocjowaniu ostatecznej umowy z tajwańskim Foxconnem. Decyzja ta wpisuje się w strategię dywersyfikacji dostaw („China Plus One”).
- Wdrożenie otwartej platformy MIH: Zamiast zamkniętej architektury, fabryka w Jaworznie wykorzysta platformę Mobility in Harmony. Działa ona jak „standard PC” w motoryzacji – oddziela fizyczne komponenty (deskorolkę) od warstwy cyfrowej, co umożliwia łatwiejszą integrację z podzespołami lokalnych dostawców.
- Zmiana modelu biznesowego na Software-House: Główną wartością projektu staje się polskie Centrum Badawczo-Rozwojowe. Inżynierowie skupią się na tworzeniu oprogramowania (np. systemy ADAS, zarządzanie energią), które będzie mogło być licencjonowane innym producentom w globalnym ekosystemie Foxconnu.
- Harmonogram i finansowanie z KPO: Wymiana partnera i platformy technologicznej wiąże się z ustanowieniem nowego kalendarza prac. Rozpoczęcie seryjnej produkcji w Jaworznie zaplanowano na 2029 rok, a inwestycja ma zostać sfinansowana ze środków z Krajowego Planu Odbudowy w wysokości 4,5 miliarda złotych.
Umowa EMP-Foxconn. Co dokładnie podpisano w maju?
Porozumienie zawarte w Warszawie z udziałem ministra aktywów państwowych, Wojciecha Balczuna, nie jest umową handlową. W świetle prawa korporacyjnego dokument ten to Memorandum of Understanding (MoU), czyli w praktyce umowa zobowiązująca do negocjowania prawdziwej umowy. Właściwe, wiążące kontrakty, które określą podział udziałów w nowej spółce Joint Venture oraz zasady transferu własności intelektualnej, mają zostać wypracowane i podpisane w drugiej połowie 2026 roku.
Zmiana partnera technologicznego miała wielowymiarowe podłoże. Z jednej strony, kluczową rolę odegrały mechanizmy biurokratyczno-finansowe. Z powodu opóźnień w finansowaniu i związanych z tym obsuwach czasowych zaplanowanych działań dotychczasowe umowy z chińskim holdingiem Geely po prostu wygasły i przestały obowiązywać. Na licencje i prace nad polonizacją wydano ponad 500 mln zł – sprawdziliśmy, czy te pieniądze zostały bezpowrotnie zmarnowane.
Rozpad tej współpracy zbiegł się w czasie z napięciami geopolitycznymi. Komisja Europejska zaczęła nakładać cła zaporowe na import gotowych pojazdów elektrycznych z Chin. Kontynuowanie współpracy z chińskimi podmiotami obarczało Polskę ryzykiem politycznym – polska spółka państwowa mogła zostać oskarżona o bycie przyczółkiem do omijania unijnych taryf i zalewania rynku pojazdami, z którymi walczy Bruksela. Nie bez znaczenia było także poparcie przez Polskę tych ceł: nieoficjalnie mówiło się, że od tej decyzji rozmowy z Chińczykami znacznie się ochłodziły.
Obecne negocjacje z Foxconnem opierają się na założeniu, że polski Skarb Państwa zachowa pozycję większościowego udziałowca w nowym projekcie. Strona polska wnosi do nowej spółki grunty w Jaworznie oraz kapitał, którego głównym źródłem ma być 4,5 miliarda złotych z Krajowego Planu Odbudowy (KPO). Foxconn ma z kolei dostarczyć własność intelektualną, platformę produkcyjną Mobility in Harmony (MIH) oraz wkład finansowy na fazę rozwojową.
W umowach negocjowane są również rygorystyczne mechanizmy ochronne – EMP ma mieć prawo zablokowania środków pomocowych, jeśli strona azjatycka nie wywiąże się ze zobowiązań dotyczących transferu technologii.
Informacje o zmianie filozofii EMP i przejściu z modelu B2C (sprzedawania aut pod własną marką) do B2B (wsparcie dla innych producentów) ogłoszono w lipcu 2025 roku. Z perspektywy czasu widać, że już wtedy myślano zapewne o możliwościach, jakie daje platforma MIH.
Ewolucja projektu EMP
Porównanie przebiegu prac nad Izera (SEA) oraz nowym harmonogramem współpracy z Foxconn (MIH).
Powołanie spółki ElectroMobility Poland
Rozpoczęcie misji stworzenia narodowej marki aut elektrycznych przez państwowe podmioty.
Faza przygotowań i opóźnień
Projekt napotyka bariery biurokratyczne i finansowe. Raport NIK wykazuje realizację założeń na poziomie 4%.
Dokapitalizowanie 800 mln PLN
Środki z Funduszu Reprywatyzacji przeznaczone na utrzymanie płynności po wygaśnięciu umów z Geely.
Oficjalne zakończenie projektu Zakończono
Porzucenie koncepcji budowy Izery na platformie SEA ze względu na brak realizacji założeń w czasie.
Podpisanie MoU z Foxconn
Umowa intencyjna z Hon Hai Technology Group na wykorzystanie otwartej architektury MIH.
Finalizacja umów Joint Venture Planowane
Wypracowanie wiążących umów handlowych, podziału udziałów oraz zasad transferu technologii.
Budowa fabryki w Jaworznie
Inwestycja o wartości 4,5 mld PLN finansowana z KPO. Przygotowanie linii montażu nadwozi.
Uruchomienie produkcji Planowane
Zjechanie z taśmy seryjnej pierwszego modelu opartego na architekturze MIH.
SEA kontra MIH. Platformy z różnych wymiarów
Wybór platformy technologicznej determinuje podstawowe parametry użytkowe oraz koszty produkcji przyszłych pojazdów. Architektura SEA (Sustainable Experience Architecture) opracowana przez Geely – to ona miała napędzać Izerę – jest rozwiązaniem modułowym, pozwalającym na implementację w autach z różnych segmentach, stanowiąc bazę dla wielu modeli marek takich jak Volvo, Smart czy Zeekr. Wszystkie te konstrukcje należą do marek, które są z Geely powiązane kapitałowo.
Architektura MIH znajduje się na wcześniejszym etapie komercjalizacji. Obecnie jedynym seryjnie produkowanym pojazdem wykorzystującym to rozwiązanie jest Luxgen n7 (oparty na prototypie Model C), oferowany na rynku tajwańskim. Dla EMP wybór tego systemu oznacza wejście w ekosystem, który dopiero buduje swoją skalę, ale oferuje dostęp do dokumentacji technicznej i warstw oprogramowania, które w przypadku tradycyjnych producentów samochodów pozostają zamknięte.
Model ekosystemu. MIH jako otwarta platforma przemysłowa
Platforma MIH jest inicjatywą konsorcjum technologicznego powołanego przez Hon Hai Technology Group. W skład tego sojuszu wchodzi obecnie ponad 2400 partnerów z różnych sektorów gospodarki, w tym dostawcy podzespołów mechanicznych, producenci półprzewodników oraz firmy programistyczne. Wśród kluczowych członków sojuszu znajdują się podmioty takie jak Microsoft, odpowiedzialny za infrastrukturę chmurową, Arm dostarczający architekturę procesorów, czy TomTom dostarczający systemy nawigacyjne.
Celem konsorcjum jest stworzenie standardu technicznego, który pozwoli na radykalne skrócenie cyklu projektowania nowych modeli pojazdów elektrycznych poprzez wykorzystanie gotowych, ustandaryzowanych modułów sprzętowych i programowych.
Koncepcja ta to powtórzenie pomysłu, który ukształtował dzisiejszy rynek IT: wprowadzenia i udostępnienia standardu IBM PC, który w latach 80. XX wieku zdominował rynek komputerów osobistych. W tym modelu producent końcowy nie musi projektować od podstaw każdego elementu urządzenia; zamiast tego integruje on gotowe komponenty – takie jak płyta główna, procesor czy pamięć – które komunikują się ze sobą poprzez powszechnie znane złącza i protokoły.
W architekturze MIH rolę „płyty głównej” pełni modułowe podwozie typu „deskorolka”, które posiada zdefiniowane punkty montażowe dla różnych typów nadwozi oraz zunifikowane interfejsy dla silników elektrycznych i zestawów akumulatorów. Dzięki takiemu podejściu, produkcja samochodu elektrycznego zostaje oddzielona od konieczności posiadania własnego, zamkniętego zaplecza inżynieryjnego dla każdego podzespołu mechanicznego.
Zastosowanie warstwy abstrakcji sprzętu (HAL – Hardware Abstraction Layer) w architekturze Foxconnu pozwala na odseparowanie oprogramowania sterującego od konkretnych podzespołów fizycznych. W praktyce oznacza to, że zmiany w dostawcach czujników czy silników elektrycznych nie muszą wymuszać całkowitego przepisywania algorytmów sterujących pojazdem. Taka standaryzacja interfejsów komunikacyjnych ma na celu ułatwienie integracji komponentów od różnych dostawców, co w założeniach projektu ma przełożyć się na obniżenie barier wejścia dla lokalnych producentów części, którzy będą mogli certyfikować swoje produkty zgodnie z otwartym standardem platformy.
Geely SEA vs. Foxconn MIH
Bezpośrednie zestawienie kluczowych cech technicznych dwóch konkurujących architektur pojazdów elektrycznych.
| Cecha techniczna | Platforma SEA (Geely) | Platforma MIH (Foxconn) |
|---|---|---|
⚡ Napięcie |
400V (Standard) 800V (Premium) |
400V (Standard ujednolicony) |
🔋 Ogniwa |
NMC (Nikiel-Mangan-Kobalt) |
LFP (Lit-Żelazo-Fosfor) |
🏗️ Architektura |
Zamknięta Wertykalna |
Otwarta Horyzontalna |
🔗 Integracja |
Pełna integracja mechaniczna |
Separacja warstw (Software-Defined) |
🕹️ Sterowanie |
Klasyczne (Mechaniczno-elektroniczne) |
Drive-by-wire (W pełni cyfrowe) |
💻 Zarządzanie |
Kod zamknięty producenta |
Otwarte API i warstwa HAL |
🏆 Atut rynkowy |
Wysokie osiągi i dojrzałość rynkowa |
Skalowalność i niskie bariery wejścia |
„Android dla motoryzacji”. Piszesz raz, działa na wszystkim
Projekt MIH realizuje paradygmat Software-Defined Vehicle (SDV), czyli pojazdu definiowanego oprogramowaniem. Funkcjonuje on w sposób analogiczny do systemu operacyjnego Android w segmencie smartfonów, czy Windows w komputerach. System operacyjny dostarcza wspólną bazę i zestaw bibliotek programistycznych (API), które pozwalają aplikacjom na komunikację ze sprzętem bez konieczności znajomości jego dokładnej specyfikacji fizycznej.
W tradycyjnym przemyśle motoryzacyjnym oprogramowanie sterujące jest nierozerwalnie związane z konkretnym modelem sterownika czy czujnika. W standardzie MIH programy operują na warstwie abstrakcji, co oznacza, że dany algorytm zarządzania energią czy system rozpoznawania znaków drogowych może działać na różnych modelach aut korzystających z tej samej architektury cyfrowej.
Taka struktura otwiera drogę do budowania „ekosystemu aplikacji” motoryzacyjnych. Oprogramowanie bazowe dostarczane przez konsorcjum zarządza krytycznymi procesami pojazdu, takimi jak komunikacja między procesorami czy bezpieczeństwo cybernetyczne, podczas gdy producenci tacy jak ElectroMobility Poland skupiają się na rozwoju specyficznych warstw funkcjonalnych. W tym układzie oprogramowanie przestaje być dodatkiem do mechaniki, a staje się autonomicznym produktem, który może być rozwijany, testowany i aktualizowany niezależnie od fizycznego cyklu produkcyjnego samochodu. To właśnie ten podział ról tworzy przestrzeń dla polskiego Centrum Badawczo-Rozwojowego, które w systemie MIH ma pełnić funkcję twórcy własności intelektualnej, odpowiedzialnego za ostateczną inteligencję i funkcjonalność pojazdu.
Centrum Badawczo-Rozwojowe prawdziwym potencjałem umowy. Powstanie polski “office” dla aut MIH?
W architekturze zdefiniowanej programowo produkcja mechanicznej struktury nośnej pojazdu stanowi jedynie ułamek kosztów i docelowych zysków. Rynkowa wartość nowoczesnego samochodu elektrycznego w ponad połowie wynika z zastosowanego kodu źródłowego i systemów cyfrowych. Zadaniem Centrum Badawczo-Rozwojowego (R&D) w Jaworznie będzie opracowanie autorskiego oprogramowania dla pojazdów opartych na tajwańskiej platformie.
Polscy inżynierowie mają odpowiadać za projektowanie systemów wspomagania kierowcy (ADAS), interfejsów użytkownika (UI/UX), telemetrii oraz algorytmów zarządzania zużyciem energii. Ze względu na działanie opisanej wcześniej warstwy abstrakcji sprzętu (HAL), kod napisany w Jaworznie pozostanie funkcjonalnie oddzielony od fizycznych części auta. Taki układ sprawia, że oprogramowanie stworzone przez EMP zyskuje potencjał komercyjny i będzie mogło podlegać licencjonowaniu innym członkom konsorcjum MIH.
Innymi słowy: wszystkie rozwiązania, jakie polscy programiści stworzą dla auta EMP, będą mogły być licencjonowane każdemu innemu użytkownikowi MIH, i będą na autach tej platformy działać bez konieczności dostosowywania do danej konfiguracji. Wystarczy zintegrować – co także mogą robić polscy programiści – i oprogramowanie z Jaworzna będzie mogło działać z każdym autem w ekosystemie. Jeśli Polakom uda się stworzyć “killer app” – na przykład system zarządzania energią dający większy zasięg lub integrację AI zwiększającą wygodę i bezpieczeństwo jazdy – taki niezbędny “pakiet office” może stać się częścią wszystkich aut EV budowanych z MIH. To potencjał znacznie większy niż zbudowanie własnej marki.
Zastosowanie otwartych interfejsów API w systemie operacyjnym zmienia zasady funkcjonowania łańcucha dostaw. W modelach wertykalnych lokalni dostawcy komponentów mają trudności z wejściem na rynek ze względu na restrykcyjną politykę informacyjną producenta samochodu. Standaryzacja oferowana przez środowisko MIH pozwala firmom na samodzielną certyfikację i integrację swoich podzespołów z cyfrową architekturą pojazdu.
Rewolucja MIH: model ekosystemowy
Przejście od „zamkniętego pudełka” tradycyjnej motoryzacji do otwartego standardu modułowego. MIH to dla samochodów elektrycznych to samo, czym dla komputerów stał się IBM PC, a dla smartfonów Android.
Hardware: Standard IBM PC
Zdefiniowane złącza i protokoły. Różne firmy dostarczają komponenty, które do siebie pasują.
EV Kit (Płyta Główna)
Ustandaryzowana platforma „deskorolka”. Pomijasz lata projektowania podstaw mechaniki i zawieszenia.
Modułowość
Jak wymiana karty graficznej w PC: możesz wybrać inne moduły baterii lub silników, które „rozmawiają” tym samym językiem.
Szybkość wdrożenia
Producent skupia się na nadwoziu i wnętrzu, zamiast wymyślać od nowa sposób montażu wahacza.
Software: Android dla EV
Oprogramowanie oddzielone od sprzętu (Software-Defined Vehicle). Koniec z pisaniem kodu pod konkretny czujnik.
Open EV OS
Fundament zarządzający bezpieczeństwem i energią. Odpowiednik systemu Android w Twoim smartfonie.
Warstwa HAL (Tłumacz)
Dzięki niej kod nie musi wiedzieć, czy silnik jest od firmy X czy Y. Dla oprogramowania „wszystko wygląda tak samo”.
Aplikacje (Polskie R&D)
Inżynierowie piszą „aplikacje” (np. system zarządzania baterią), które są niezależne od fizycznego auta.
Dywersyfikacja dostaw i odwrócony model Joint Venture
Rezygnacja z chińskiej platformy na rzecz tajwańskiego standardu jest bezpośrednio powiązana z unijnymi procesami celnymi. Komisja Europejska realizuje politykę ograniczania importu gotowych pojazdów elektrycznych produkowanych w Chinach, nakładając na nie dodatkowe taryfy. Partnerstwo z Foxconnem wpisuje projekt ElectroMobility Poland w globalną strategię „China Plus One”. Koncepcja ta zakłada dywersyfikację produkcji przemysłowej i łańcuchów dostaw poza terytorium Chin kontynentalnych w celu minimalizacji ryzyka handlowego. Dla partnera z Tajwanu zakład w Jaworznie staje się punktem dostępu do rynku unijnego, pozwalającym na lokalną produkcję i sprzedaż pojazdów bez obciążeń celnych nałożonych przez Brukselę.
Struktura negocjowanej w Polsce współpracy powiela znane w motoryzacji procesy biznesowe, jednak ze zmienionym kierunkiem transferu wiedzy. Rozwój azjatyckiego przemysłu motoryzacyjnego opierał się historycznie na regulacjach zmuszających zachodnich producentów do tworzenia spółek joint venture z lokalnymi, państwowymi podmiotami. W zamian za możliwość produkcji na tamtejszym rynku, koncerny z Europy i Stanów Zjednoczonych przekazywały azjatyckim partnerom prawa do wiedzy inżynieryjnej. W umowie z Foxconnem strona polska wykorzystuje ten sam mechanizm. EMP zapewnia partnerowi technologicznemu dostęp do kapitału z KPO oraz wejście na rynek europejski, uzależniając to od transferu kompetencji w zakresie inżynierii oprogramowania do krajowego ośrodka badawczego. Zamiast nabywać wyłącznie gotowe licencje produkcyjne, państwowa spółka zabezpiecza sobie udział w procesie projektowania systemów zarządzających pojazdem.
Nowy harmonogram: produkcja w 2029 roku
Przyjęcie technologii Foxconn oraz platformy MIH wiąże się z ustanowieniem nowych ram czasowych dla inwestycji w Jaworznie. Zgodnie z ustaleniami zawartymi w porozumieniu z 7 maja 2026 roku, rozpoczęcie seryjnej produkcji pierwszego modelu opartego na nowej architekturze planowane jest na rok 2029. Terminy te wynikają bezpośrednio z cyklu wdrożeniowego nowej platformy, konieczności dostosowania projektów inżynieryjnych do standardów MIH oraz czasu potrzebnego na budowę i certyfikację linii produkcyjnych. Inwestycja ma być realizowana etapami, a jej finansowanie opiera się na kwocie 4,5 miliarda złotych z Krajowego Planu Odbudowy (KPO). Pierwsza faza prac w Jaworznie obejmuje przygotowanie zakładu do montażu nadwozi oraz integracji systemów napędowych dostarczanych przez partnera technologicznego.
Pojazdy referencyjne Foxconn
Demonstracja elastyczności otwartej architektury MIH. Foxconn stworzył szeroki wachlarz modeli – od aut miejskich, przez luksusowe limuzyny, aż po ciężki transport komercyjny.
Model C
Pierwszy pojazd oparty całkowicie na MIH. Baza dla seryjnego Luxgen n7. Optymalny balans między zasięgiem a dynamiką.
Model E
Flagowy sedan zaprojektowany z Pininfariną. Wyposażony w inteligentny kokpit i zaawansowane systemy autonomiczne.
Model B
Miejski crossover o skróconym rozstawie osi. Charakterystyczny wlot powietrza w masce (S-duct) dla lepszej aerodynamiki.
Model T
Autobus miejski spełniający rygorystyczne normy bezpieczeństwa FTA. Gotowy do cyfrowego zarządzania flotą.
Model D
Innowacyjna klasa Lifestyle Multipurpose Utility Vehicle. Łączy przestronność minivana z charakterem SUV-a.
Model V
Elektryczny pickup o ładowności 1 tony. Zdolność holowania do 3 ton, napęd 4×4, przystosowany do trudnego terenu.
Model U
Elektryczny midibus do transportu lokalnego i korporacyjnego. Zoptymalizowany pod kątem miejskiej logistyki osób.
Model N
Van logistyczny dedykowany dla nowoczesnego transportu kurierskiego i logistyki „ostatniej mili”.
Project X (BYOV)
Trzymiejscowy, modułowy mikropojazd miejski oparty na paradygmacie Build Your Own Vehicle. Rewolucja w personalizacji i skalowalności miejskiej mobilności.
Ceer: saudyjski model partnerstwa technologicznego
Model współpracy wybrany przez ElectroMobility Poland jest już realizowany przez Arabię Saudyjską, która w porozumieniu z Foxconnem powołała markę Ceer. Jest to spółka joint venture utworzona przez tamtejszy państwowy fundusz majątkowy (Public Investment Fund) oraz tajwański koncern. W tym układzie Foxconn dostarcza architekturę elektryczną oraz oprogramowanie, a wybrane komponenty mechaniczne są pozyskiwane na podstawie licencji od BMW. Według założeń, pierwsze pojazdy marki Ceer mają pojawić się na rynku w 2026 roku.
Dla projektu w Jaworznie saudyjski precedens służy jako punkt odniesienia w zakresie struktury zarządzania i podziału ról między kapitałem państwowym a dostawcą technologii. Pokazuje on funkcjonowanie modelu CDMS (Contract Design and Manufacturing Service), w którym podmiot publiczny zachowuje kontrolę nad marką i zakładem produkcyjnym, korzystając jednocześnie z gotowych standardów technicznych globalnego dostawcy elektroniki.
Polskie oprogramowanie w globalnym łańcuchu wartości?
Transformacja projektu ElectroMobility Poland oznacza przejście od próby stworzenia odizolowanego produktu narodowego do integracji z globalnym standardem przemysłowym. Wybór otwartej architektury MIH oraz zakończenie współpracy z Geely zmienia rolę polskiego podmiotu – z odbiorcy gotowej licencji na producenta współodpowiedzialnego za warstwę cyfrową pojazdu.
Powodzenie tej strategii zależy od skuteczności transferu technologii do polskiego ośrodka badawczego oraz terminowości finansowania z funduszy unijnych. W nowym modelu polski samochód elektryczny ma stać się platformą dla rozwoju krajowych kompetencji w dziedzinie oprogramowania i systemów sterowania, co docelowo ma umożliwić polskim dostawcom komponentów wejście do międzynarodowego ekosystemu Foxconnu. Ostateczna weryfikacja tych założeń nastąpi wraz z uruchomieniem produkcji w 2029 roku.
W czym tkwi ryzyko? Że MIH pozostanie standardem niszowym, który nie zostanie podchwycony przez producentów. Wtedy polscy programiści będą pisali „zabójcze aplikacje” sobie a muzom, czyli klientom kupującym produkowane w Jaworznie samochody.
Skąd to wiemy? Jak to ustaliliśmy?
Analiza została przygotowana w oparciu o bezpośrednie materiały źródłowe oraz oficjalną dokumentację projektową:
Oficjalne komunikaty administracji państwowej:
- Konferencja Ministerstwa Aktywów Państwowych (MAP) z dnia 7 maja 2026 r.: Oficjalne wystąpienie ministra Wojciecha Balczuna oraz przedstawicieli zarządu ElectroMobility Poland dotyczące podpisania porozumienia (MoU) z Hon Hai Technology Group.
- Dokumentacja Krajowego Planu Odbudowy (KPO): Rewizja planu z 2024/2025 r. w zakresie komponentu „Zeroemisyjna mobilność”, określająca ramy finansowe (4,5 mld PLN) oraz kamienie milowe dla fabryki w Jaworznie.
- Raporty Najwyższej Izby Kontroli (NIK): Wyniki kontroli dotyczące postępu prac nad projektem polskiego samochodu elektrycznego w latach 2016-2024.
Dokumentacja technologiczna i korporacyjna:
- MIH Consortium (Mobility in Harmony): Oficjalna specyfikacja techniczna platformy Open EV, w tym dokumentacja dotycząca warstwy HAL (Hardware Abstraction Layer) oraz standardów API dla partnerów zewnętrznych.
- Hon Hai Technology Group (Foxconn): Raporty roczne oraz komunikaty giełdowe dotyczące strategii CDMS (Contract Design and Manufacturing Service) oraz prezentacje modeli referencyjnych (Model C, Model E).
- Stellantis & Foxconn (SiliconAuto): Dane dotyczące joint venture w zakresie produkcji półprzewodników dla sektora motoryzacyjnego.
Analizy porównawcze i benchmarki:
- Public Investment Fund (PIF) Saudi Arabia: Oficjalne materiały dotyczące powołania marki Ceer, struktury partnerstwa z Foxconnem oraz roli licencyjnej BMW w tym projekcie.
- Geely Holding Group: Specyfikacja techniczna platformy SEA (Sustainable Experience Architecture) udostępniona w ramach otwartego licencjonowania technologii.